چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ - ۰۹:۵۲
کد خبر: 352534

بیشتر اوقات، کودکان پیش دبستانی تمایل دارند که در کارهای مختلف همکاری کنند اما آنها هنوز در حال یادگیری هستند که با دیگران کنار بیایند و ممکن است با عواطف خود دست و پنجه نرم کنند.

چطور مشکلات رفتاری کودکان 3 تا 5 ساله را کنترل کنیم؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از وری ول فامیلی، بیشتر اوقات، کودکان پیش دبستانی تمایل دارند که در کارهای مختلف همکاری کنند اما آنها هنوز در حال یادگیری هستند که با دیگران کنار بیایند و ممکن است با عواطف خود دست و پنجه نرم کنند. در اینجا ما برخی از متداول ترین رفتارهای پیش دبستانی ها و راهبردهای انضباطی را مورد بحث قرار می دهیم.

رفتارهای معمول پیش دبستانی ها

کودکان پیش دبستانی در حال کسب استقلال هستند، بنابراین ممکن است آنها را ببینید که برای انجام کارهایی مانند تهیه ساندویچ برای خود یا انتخاب لباس پیش قدم می شوند (که ممکن است هماهنگ باشد یا نباشد) و خودشان ابتکار عمل نشان می دهند.

اگر شنیدید که کودک پیش دبستانی در صندلی ماشینش، هنگام حمام کردن، یا حتی در حالی که روی تخت خوابیده است، آواز «ستاره کوچک چشمک زن» را می خواند، تعجب نکنید. در کنار آواز خواندن، کودکان پیش دبستانی نیز تمایل دارند از نقاشی، برش با قیچی و سایر کارهای ساده لذت ببرند.

همچنین ممکن است متوجه شوید که کودک پیش دبستانی شما در برخی از رفتارهای زیر درگیر است:

  • کودکان پیش دبستانی ممکن است از گفتن داستان های تخیلی لذت ببرند.
  • آنها ممکن است با همسالان خود هم بازی شوند.
  • آنها ممکن است با بازی های فانتزی سرگرم شوند.
  • آنها می توانند دستورات را با سه مرحله دنبال کنند.

چالش های رایج پیش دبستانی

استقلال در حال جوانه زدن کودکان پیش دبستانی ممکن است با تشدید اضطراب جدایی مواجه شود که ممکن است شبیه کودکی باشد که صبح خودش دندان‌هایش را مسواک می‌زند و کفش‌هایش را می‌پوشد، اما در پیش‌دبستانی پای شما را رها نمی‌کند. ممکن است در این سن اضطراب جدایی یا ترس های شبانه را مشاهده کنید، حتی اگر فرزندتان در سنین پایین تر با این مشکل دست و پنجه نرم نکرده باشد.

بچه های 3 یا 4 ساله علاقه بیشتری به بازی با بچه های هم سن و سال خود نشان می دهند، اما هنوز باید مهارت های اجتماعی را تمرین کنند.

اکثر کودکان پیش دبستانی کمی بر کج خلقی تسلط پیدا کرده اند، اما هنوز کنترل کافی برای جلوگیری از رفتار پرخاشگرانه گاه به گاه را به دست نیاورده اند. ضربه زدن، لگد زدن و گاز گرفتن ممکن است همچنان برای شما و او مشکل ساز باشد. برخی از کودکان در این سن رفتارهای خودتنظیمی پیدا کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر به یک بزرگسال نیاز دارند تا آنها را آرام و هدایت کند.

چگونه یک کودک 3 ساله را تنبیه کنیم؟

هنگام تنبیه یک کودک 3 ساله، باید مطمئن شوید که انتظارات خود را به وضوح بیان می کنید و با عواقب کارهایشان سازگار هستید. همچنین اطمینان حاصل کنید که هنگام انجام عواقب انتخاب‌های ضعیفی که انجام می‌دهند محبت و احترام کافی به آنها نشان می دهید. در حالت ایده آل، نظم و انضباط مورد نظر شما متناسب با خلق و خوی کودک شما خواهد بود و شامل استراتژی هایی می شود که برای اکثر کودکان پیش دبستانی موثر می باشد.

راهکار انضباطی برای کودکان پیش دبستانی

  • تشویق رفتار خوب
  • دادن حق انتخاب به آنها
  • استفاده از تایم اوت ها
  • پیاده سازی نمودار استیکر
  • استفاده از پیامدهای منطقی

در اینجا نگاهی دقیق تر به نحوه اجرای این استراتژی ها می اندازیم:

به رفتار خوب او توجه کنید

ممکن است متوجه شوید که به فرزندتان چیزهای زیادی در مورد کارهایی که نباید انجام دهد می گویید، مثلاً دستش را به کیف کسی که سر میز کنار شما است نزند یا برنج را با انگشتانش نخورد. همچنین مهم است که کارهای"خوب" را هم به آنها بگوییم. مشاهده و توصیف رفتارهای مثبت کودکان پیش دبستانی را تشویق می کند و به آنها تصویری از آنچه باید انجام دهند ارائه می دهد.

توجه به رفتارهای مورد نظر زمانی بهترین نتیجه را دارد که خاص باشد. به جای اینکه بگویید: «تو بهترین بچه در تمام دنیا هستی»، بگویید: «وقتی غذا خوردنت تمام شد، متوجه شدم چطور ظرف‌هایت را به سینک می‌آوری». سپس، آنها را به خاطر این رفتار تحسین کنید.

گزینه های پیشنهادی داشته باشید

کودکان پیش دبستانی به مستقل بودن افتخار می کنند. به آنها اجازه دهید احساس کنند که کنترلی بر زندگی خود دارند که می تواند در بهبود رفتار آنها کمک زیادی کند. برخی از بچه ها، به ویژه بچه های نزدیک به 3 سال، با انتخاب های کمتر (دو تا سه) بهتر عمل خواهند کرد. کودکان بزرگتر ممکن است بتوانند از بین گزینه‌های بیشتر انتخاب کنند، از جمله انتخاب یک لباس از کل کمد لباس یا هر میان وعده‌ای که به اندازه کافی سالم است.

از تایم اوت استفاده کنید

یک منطقه استراحت آرام در خانه خود ایجاد کنید. اگر فرزندتان روز بدی را سپری می‌کند، به او فضایی بدهید که بتواند خودش را کنترل کند و به آرامش برسد و به فعالیت‌های خانوادگی بازگردد. مکانی برای دستیابی به صلح و آرامش را می توان با موسیقی آرام بخش، بالش یا کتاب پر کرد.

برخی از بچه ها ممکن است با ورود شما بهتر عمل کنند، یک تایم اوت تنظیم شده که در آن کودک خود را در آغوش می گیرید و به او آرامش می دهید هم می تواند برای برخی از کودکان کارسازتر باشد.

با گذشت زمان، ممکن است به یک منطقه آرام بروید و استراتژی هایی مانند تنفس شکمی را تمرین کنید.

از نمودار استیکر استفاده کنید

اگر فرزندتان موفق می شود رفتار خاصی را انجام دهد، مثلاً تمام شب را در تخت خودش می‌ماند، یک نمودار برچسب ایجاد کنید. سپس، هنگامی که مقدار مشخصی برچسب (مثلاً سه یا پنج) را به دست آوردند، به آنها بگویید که می توانند پاداش بزرگتری دریافت کنند، مانند انتخاب یک فیلم خاص برای تماشا. پس از اینکه کودک شما مهارت هایی را که برای رسیدن به اهدافش به آن نیاز دارد آموخت، می توان به تدریج سیستم پاداش را کنار گذاشت.

از پیامدهای منطقی استفاده کنید

گاهی اوقات بهترین راه برای پاسخ به یک رفتار این است که به سادگی آنچه را که باعث آن رفتار شده است حذف کنید.

اگر کودک پیش دبستانی شما یک کامیون اسباب بازی را به سمت دوست خود پرتاب کند، ممکن است کامیون برای بقیه زمان بازی در قفسه بالای کمد بماند. به طور مشابه، اگر از رفتن به خانه خودداری کنند، ممکن است لازم باشد روز بعد بلافاصله بعد از مدرسه به خانه بروید.

پیامدها زمانی بهترین کارایی را دارند که از نظر منطقی با جرم مرتبط باشند. برداشتن یک اسباب‌بازی به این دلیل که کودک شما مدام قفل صندلی ماشینش را باز می‌کند، منطقی نیست، اما دفعه بعد که همه بچه‌هایتان را برای بستنی بیرون می‌برید، نمی‌توانید آنها را با خود بیاورید، زیرا نمی‌توانید به امنیت آنها در ماشین اعتماد کنید.

اگر فرزندتان «به اندازه کافی» از پیامد آن ناراحت به نظر نمی رسد، نگران نباشید. ایجاد احساس بد در کودکان باعث نمی شود بیشتر یاد بگیرند. واقعیت این است که کودکان پیش‌دبستانی ما بدرفتاری نمی‌کنند یا کاری نمی‌کنند تا عمداً خشم ما را برانگیزند. هدف انضباط نیز آموزش دادن است نه تنبیه کودک.

از مشکلات آینده پیشگیری کنید

وقتی صحبت از تنبیه یک کودک پیش دبستانی می شود، پیشگیری می تواند بهترین استراتژی باشد. با توجه به موقعیت هایی که احتمالا برای فرزندتان دشوار است، یک قدم جلوتر بمانید.

بیشتر کودکان پیش دبستانی در هنگام گرسنگی، خستگی بیش از حد یا سرگیجه برای مدیریت رفتار خود تلاش می کنند. بنابراین میان وعده ها را بسته بندی کنید، استراحت کافی داشته باشید و برای زمانی که فرزندتان احتمالاً بهترین حالت را دارد برنامه ریزی کنید. یک برنامه روزانه تنظیم کنید تا فرزندتان بداند در طول روز از او چه انتظاری می رود. کودکان پیش دبستانی زمانی بهترین عملکرد را دارند که ساختار زیادی داشته باشند.

قوانین و محدودیت های روشنی نیز ایجاد کنید. قبل از وارد شدن به موقعیت های جدید (مانند نحوه رفتار در کتابخانه) انتظارات خود را توضیح دهید و به فرزندتان در مورد عواقب زیر پا گذاشتن قوانین هشدار دهید.

بسیاری از مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی ناشی از مبارزه آنها برای مدیریت احساساتشان است به ویژه عصبانیت. مهارت های ساده کنترل خشم را به کودک پیش دبستانی خود آموزش دهید. به عنوان مثال، حباب ساختن را به او یاد بدهید تا به او آموزش دهید نفس های عمیق و آرام بکشد.

قوانین خانه را در مورد رفتار پرخاشگرانه وضع کنید. به کودک خود بیاموزید که خشمگین شدن اشکالی ندارد اما صدمه زدن به کسی یا تخریب اموال اشکال دارد.

نکات ارتباطی در رابطه با کودک پیش دبستانی

در حالی که کودک پیش دبستانی شما درک بهتری از مهارت های زبانی دارد، مهم است که ارتباط خود را کوتاه و موثر نگه دارید. سخنرانی های طولانی را رها کنید و عادات ارتباطی خوبی با فرزند خود ایجاد کنید.

شیوه های سالم ایجاد کنید

استراتژی هایی ایجاد کنید که به شما و فرزندتان کمک می کند در مورد مشکلات رفتاری و راه حل ها صحبت کنید. به عنوان مثال، می توانید در خانه یک مکان ویژه داشته باشید که در آن شما و فرزندتان به موضوعات مهم می پردازید. همچنین می‌توانید این را به عنوان یک قانون خانه در نظر بگیرید که درگیری‌ها و مشکلات پس از یک دوره استراحت مورد بحث قرار می‌گیرند تا بتوانید در کنار یکدیگر راه حل پیدا کنید.

دستورالعمل های موثر بدهید

دادن راهنمایی های خوب شانس گوش دادن به فرزندتان را افزایش می دهد. قبل از اینکه بخواهید راهنمایی کنید، دستی را روی شانه فرزندتان بگذارید یا تماس چشمی برقرار کنید. پس از ارائه دستورالعمل یا راه حل، از کودک خود بخواهید آنچه را که گفتید تکرار کند تا مطمئن شوید که متوجه می شود.

به یاد داشته باشید که آن را کوتاه و شیرین نگه دارید. نیازی نیست وارد بحث طولانی در مورد اینکه چرا یک رفتار غیرقابل قبول است شوید. در مورد کودکان خردسال، بهتر است مسائل را ساده و خاص نگه دارید.

جایگزین ارائه دهید

وقتی فرزندتان بدرفتاری می کند، راه های جایگزینی را به او بیاموزید تا نیازهایش را برآورده کند.

اگر هنگام عصبانیت اسباب بازی پرتاب می کنند، در مورد راهبردهای دیگری صحبت کنید که می تواند به آنها کمک کند تا این احساسات را برطرف کنند. به جای تنبیه ساده فرزندتان برای بدرفتاری، به او کمک کنید تا در آینده انتخاب های بهتری داشته باشد. سوالاتی از این قبیل بپرسید: «اگر کودک اسباب بازی شما را بگیرد، به جای هل دادن او چه کاری می توانید انجام دهید؟»

کودکان پیش دبستانی یاد می گیرند با افراد دیگر کنار بیایند. آنها ممکن است با محدودیت های آزمایشی دست و پنجه نرم کنند و برخی هنوز روی خودکنترلی کار کنند. به بچه‌های این سن دقیقاً همان کاری را که می‌خواهید انجام دهند بیاموزید و وقتی به درک درستی رسیدند، آنها را تحسین کنید. مهم نیست که گاهی اوقات چقدر شیطون هستند، باز هم می خواهند شما را راضی کنند.

راهبردهای انضباط زمانی بهترین کارایی را دارند که به شیوه ای محبت آمیز و ثابت استفاده شوند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha