قرآن از ارکان ثابت سفره هفت سین ایرانی است. با سین شروع نمی شود، ولی بدون آن نیز هرگز سفره هفت سین کامل نمیشود و اعتبار و معنی پیدا نمی کند. در پای سفره هفت سین سال نو با برداشتن قرآن، تلاوت و بوسیدن آن آغاز می شود و اعتبار و رسمیت پیدا می کند.
![قرآن آرامش بخش سفره هفت سین قرآن آرامش بخش سفره هفت سین](https://media.salamatnews.com/d/old/uploade/قرآن.jpg)
اضطرابی که از دوران نوجوانی، هر سال یک بار آن را تجربه نمودهاند. اضطراب لحظه آغاز، آغاز تحولی تازه، آغاز سال نو، حرکتی جدید، و فرصتی مجدد. فرصتی برای محاسبه، فرصتی برای جبران، فرصتی برای برنامهریزی و شروعی دوباره و خلاصه فرصتی امیدبخش!
به راستی عجب سفره پر رمز و رازی است این سفره هفت سین و این آیین آغازین سال جدید. از سویی نمایشی است از سخاوتهای طبیعت و درسهایی که بیمنت برای زندگی بهتر در اختیارمان میگذارد و از سویی دیگر تجربه ای است آشنا از برخی آموزههای مهم دینی و اعتقادی، که بارها و بارها در قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم السلام) خواندهایم و به گوش جان شنیدهایم. آموزههای مهمی نظیر محاسبه نفس، توکل، گذشت، صله رحم، دعا و نیایش و ...
به گزارش سلامت نیوز، قرآن به عنوان مهمترین جزء سفره هفت سین ایرانی، در مناسبترین و دسترسترین جای سفره قرار میگیرد. قرآن در اینجا است تا همراهی کند، آرامش بخشد و هدایتگر باشد. قرآن، ثقل اعظم و جلوهای از عظمت و حکمت خالق یکتا است و در اینجاست تا به این مراسم و تمام وقایع آن معنا دهد.
همه ما بارها و بارها سفره هفت سین و مراسم تحویل سال را تجربه نمودهایم و خیلی خوب به یاد داریم که در این دقایق پایانی سال و آغاز سال جدید، تنها کاری که از دستمان برمیآید و توان انجام آن را داریم، سفر به درون خود و تفکر ست.
خیلی سریع به همه جا سرمیزنیم و عملکرد یک ساله خود را ارزیابی و محاسبه مینماییم. خود را محاسبه می کنیم، قبل از آنکه در قیامت ما را محاسبه نمایند؛ چراکه خیلی خوب می دانیم، آن محاسبه حسرت برانگیز است، فرصت جبران ندارد ولی این محاسبه نقطه آغاز و بسیار امید بخش است. درهنگام این محاسبه، برخی اعمال را در پرونده سال گذشته خود می بینیم که ناراضیمان میکند. خود را ملامت میکنیم و میگوییم ای کاش این مسیر را انتخاب نمیکردم. چشمها را بسته و از درون دگرگون میشویم. بیاختیار اشکهایمان جاری میشود و با تمام وجود فرصت جبران میخواهیم و رو به خالق فرصتها ندا میدهیم که (یا مقلبالقلوب و الابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا إلی آحسن الحال).
آری از صمیم قلب از خداوند میخواهیم که حالمان را تغییر دهد و مسیر زندگیمان را اصلاح نماید. چشمهایمان را باز میکنیم. اشکهایمان جاری میشود. نگاهمان به قرآن می افتد. حضورش در این لحظات بشارتی نویدبخش و علامت استجابت درخواستها است . بیاختیار آن را برداشته و زیباترین بوسهها و محبتها را به نشانه سپاس و قدردانی نثارش میکنیم. از او می خواهیم تو که هدایت درماندگانی،تو که درمان دلهای بیماری ، نسخه شفابخش من را مرحمت فرما تا در این سال آن را به کار بندم و با آن نقاط سیاه پرونده اعمالم را جبران نمایم.
قرآن نیز سخن آغاز می کند و روح و جانمان را صفا میبخشد. به راستی هم کلامی با قرآن در چنین حال و لحظاتی، لذتی وصفناشدنی و تجربهای فراموشنشدنی است. ایکاش پس از این تجربه زیبا و پس از این همه لطف و دستگیری و همراهی، به جای قفسههای کتاب، دل خود را پاکیزه و جایگاه قرآن می کردیم تا همیشه در کنارش باشیم تا باز هم هدایت کند و نجاتمان دهد.
از ابتدای شروع مراسم تحویل سال تا پایان آن جلوههای مختلفی از اعتقادات دینی را در کنار جلوههای ایرانی و ملی آن به وضوح میتوان یافت. درست همین نکته است که ماندگاری و رونق این مراسم زیبا و جذاب را تضمین مینماید. خانهتکانی، دید و بازدید، سفرهآرایی، دعا و نیایش، هدیه و عیدی دادن، عفو و گذشت، همه و همه مظاهر پیوند ملیت و مذهب در این مراسم ایرانی است.
به اعتقاد ایرانیان باستان، لحظه تحویل سال نو و اول فروردین زمان ورود به برج حمل و از جمله ایام میمون و مبارك بوده است كه دعا به درگاه خداوند در آن روز مورد استجابت قرار مى گیرد.
قرآن از ارکان ثابت سفره هفت سین ایرانی است. با سین شروع نمی شود، ولی بدون آن نیز هرگز سفره هفت سین کامل نمیشود و اعتبار و معنی پیدا نمی کند. در پای سفره هفت سین سال نو با برداشتن قرآن، تلاوت و بوسیدن آن آغاز می شود و اعتبار و رسمیت پیدا می کند.
نظر شما