سلامت نیوز: پارك ملی بهرامگور، یكی از غنیترین بانكهای ژن جانوری و گیاهی كشور و تنها زیستگاه گورخر ایرانی است. طی چند سال اخیر استقرار صنایع آببری همچون كارخانههای سیمان، فولاد و صنایع وابسته به فولاد موجب تنشهای آبی و زیست محیطی برای حیاتوحش این منطقه شده است. اما مساله به اینجا ختم نمیشود چراكه وزارت صنعت و معدن و تجارت درنظر دارد مواد اولیه این صنایع را از معادن پارك ملی بهرامگور تامین كند. تاكنون سازمان محیط زیست در برابر این خواسته مقاومت كرده و مجوزی صادر نشده است.
به گزارش سلامت نیوز، روزنامه قانون نوشت: دولت یازدهم با وعده حفاظت از محیط زیست روی كار آمد؛ شعاری كه بسیاری از دوستداران محیط زیست را دلخوش كرده بود اما این وعده همچنان درحد یك شعار باقیمانده است. سخنان و تصمیمات برخی از وزرای دولت محیط زیستی روحانی، همچون تیشهای به ریشه محیط زیست كشور است. تصمیماتی از جنس تصمیماتی كه در دولتهای نهم و دهم گرفته شد. تصمیماتی مقطعی و بخشی نه ملی؛ پروژههایی كه باهدف حل مشكلات یك شهر اجرا میشد اما درنهایت نهتنها مشكلات آن شهر مرتفع نمیشد بلكه بحران زیست محیطی نیز به مشكلات مردم آن شهر و در آخر به مشكلات كشور اضافه میشد.
وزاریی از جنس دولت دهم در دولت روحانی
وزارت نیرو و وزارت صنعت، معدن و تجارت،جزو وزارتخانههایی هستند كه همچنان در بسیاری از موارد دنبالهرو شیوه عملكرد دولت قبل هستند. اجرای پروژههای سدسازی و انتقال آب در وزارت نیرو وصدور مجوز برای صنایع آببر در فلات مركزی ایران بدون درنظر گرفتن ظرفیتهای محدود این مناطق در وزارت صنعت، معدن و تجارت، نمونههای كوچكی از پروژههایی هستند كه تنها توسعه ناپایدار و بحران زیست محیطی را برای كشور به ارمغان آورده است.
بانك ژنی كه درحد چهار گورخر دیده شد
سخنان روز گذشته درباره پارك ملی بهرام گور و صدور مجوز معدنكاوی در آن پارك از جنس سخنان و تصمیماتی است كه از دولت قبل به برخی از وزرای دولت روحانی ارث رسیده است.
محمدرضا نعمتزاده روز گذشته گفته بود:« یکی از مناطقی که از نظر آهن و مس ارزشمند است، منطقه بهرام گور است که سازمان حفاظت محیط زیست روی آن دست گذاشته و اجازه معدنکاوی نمیدهد. من خودم رفتم و آنجا را دیدم. یک بیابان است که حالا در گوشهای چهار تا گورخر هم هست. میگوییم اینجا را بدهید به معدنکار. معدنکار، گورخرها را هم تکثیر میکند تا جایی که کشور پر از گورخر شود. اما سازمان حفاظت محیط زیست مخالفت میکند. در هیچ جای دنیا اینگونه نیست كه فعالیت معدنی به خاطر حفاظت از محیط زیست انجام نشود. محیط زیست به علت عبور چهار گور روی معدن «بهرام گور» دست گذاشته و اجازه کار در آنجا را نمیدهد».
نعمتزاده درحالی چهار گورخر را مزاحم و مانع رونق اقتصادی منطقه و كشور میداند و به پارك ملی بهرام گور بهعنوان ذخیرگاه آهن و مس كشور نگاه میكند كه این پارك ملی یكی از بانكهای ژن كشور در گونههای گیاهی و جانوری محسوب میشود و این مساله ارزش و اهمیت آن را صدچندان میكند.
پارك ملی بهرام گور ،تنها زیستگاه گورخر ایرانی
منطقه حفاظت شده بهرام گور در شرق استان فارس و شمال شرقی شهرستان نی ریز قرار دارد. وسعت این منطقه ۴۸۰ هزار هکتار و دارای آب و هوای گرم و خشک است. این محدوده از سال ۱۳۵۱ با عنوان منطقه حفاظت شده «بهرام گور» تحت مدیریت اداره کل حفاظت محیط زیست فارس قرار گرفته است. منطقه حفاظت شده بهرام گور تنها منطقهای در کشور به شمار می رود که جمعیت قابل ملاحظه و پویایی از گورخر ایرانی را در خود جای داده است.حضور دیگر گونههایی نظیر کاراکال، زاغ بور، هوبره، جبیر و... ارزش اکولوژیکی این زیستگاه پهناور را دو چندان میکند.
اعتراض به سخنان ضد محیط زیستی وزیر صنعت
سخنان وزیر صنعت و معدن بازتاب گستردهای در شبكههای اجتماعی داشت كه موجب اعتراض بسیاری از فعالان و كارشناسان محیط زیست كشور شد.
زارع یكی از فعالان محیط زیست استان فارس با اشاره به سخنان نعمتزاده درباره پارك ملی بهرام گور به «قانون» گفت:« طی چند سال گذشته وزیر صنعت و معدن اصرار زیادی برای واگذاری معادن در منطقه بهرام گور داشتهاند. بهرام گور یكی از بزرگترین پارك ملیهای ایران است كه شاخصترین گونههای جانوری و گیاهی در معرض خطر در آن زیست میكنند. انرژی بسیاری برای حفظ و احیای گونه گورخر ایرانی در این پارك ملی صرف شده است و درچند سال اخیر شاهد رشد و تكثیر گورخر ایرانی در پارك بهرام گور بودهایم».
استقرار صنایعآببر در پارك ملی بهرام گور
او ادامه داد:« معادن بسیاری درشهرستان نیریز، منطقه پارك ملی بهرام گور و قطرویه وجود دارد. برخی از معادن حتی تا حاشیه دریاچه بختگان نیز پیش رفتهاند و مشكلات زیست محیطی را برای این دریاچه بهوجود آوردهاند.
بهرام گور منطقهای بود كه تاچند سال گذشته دستنخورده و بكر مانده بود اما صدرو مجوز برای دو كارخانه سیمان، كارخانه فولاد، كارخانه وابسته به صنایع فولاد و كارخانه كنستانتره، محیط زیست و حیات وحش این پارك را با بحران مواجه كرد. تمامی این صنایع آببر هستند و بدون توجه به ظرفیتهای استان فارس و بحث بحران آب این منطقه استقرار یافتهاند.
با خشك شدن دریاچه بختگان، با افت آب در سفرههای زیرزمینی حتی تا 400 متر نیز مواجه شدیم. این مساله موجب خشكسالی و مشكل در تامین آب برای حیاتوحش شد. به كمك دوستداران محیط زیست چندین آبشخور مصنوعی برای حیاتوحش ساخته شده است تا بخشی از مشكل تامین آب منطقه حل شود».
تشنگی حیاتوحش با معدنكاری
نگرانی و دغدغه اصلی فعالان محیط زیست كشور این است كه با برداشت بیرویه آب از سفرههای زیرزمینی، چشمههای منطقه بهرامگور خشك شوند. علاوهبر برداشت آب، این صنایع آلایندگیهای زیست محیطی دیگری همانند آلودگی هوا، آب و خاك نیز دارند».
این فعال محیط زیست درباره معدنكاوی عنوان كرد:«یك پكیج آلاینده محیط زیست در پارك ملی بهرامگور برای تامین مواد اولیه این صنایع از معادن این پارك احداث شده است. تمامی این اقدامات هدفمند بوده است. سخنان وزیر صنعت و معدن نیز گواه این مساله است كه وزارت صنعت و معدن تمامی این صنایع آببر و آلاینده را به امید برداشت از معادن پارك ملی بهرامگور، در این منطقه مستقر كرده است.
براساس آمار و شواهد، سازمان محیط زیست همواره در عمل انجام شده قرار گرفته و درنهایت مجبور به صدور مجوز برای بسیاری از صنایع آلاینده بدون درنظر گرفتن آمایش سرزمینی آن منطقه شده است. نگران این مساله هستیم كه سازمان محیط زیست درمقابل فشارهای سیاسی مجبور به صدور مجوز برداشت از معادن پارك ملی بهرام گور شود. اگر این اتفاق رخ دهد یك بانك ژن غنی و ارزشمند در كشور به مخاطره افتاده و آینده خوبی در انتظار آن نخواهد بود».
تكرار سرنوشت پلنگ مازندران برای گورخر ایرانی
زارع درباره تاثیر معادن و صنایع بر حیاتوحش پارك ملی بهرامگور گفت:« تخریب و بههم ریختگی زیستگاه و ناامن شدن پناهگاههای حیات وحش، ریشه در عوامل گوناگونی دارد. توسعه صنایع، معدنکاوی و سایر طرحهای زیربنایی در زیستگاههای طبیعی کشور تغییراتی را بهوجود آورده است و حیاتوحش آن را تحت تاثیر قرار داده است. انقراض بسیاری از گونههای جانوری ایران مانند پلنگ مازندران، شیر ایرانی و ... در اثر همین استقرار صنایع و تخریب زیستگاه رخ داده است. گور خر ایرانی سمبل كشور است كه با زحمات زیادی از انقراض نجات یافته و تعداد این گونه موارد درحال افزایش است. هرگونه فعالیت معدنی میتواند در این منطقه ایجاد تنش كرده و خسارات جبرانناپذیری را به حیاتوحش كشور وارد كند. مسئولان نباید یك بانك ژن ارزشمند را فدای معادن كنند.
پارك ملی بهرامگور، یكی از غنیترین بانكهای ژن جانوری و گیاهی كشور و تنها زیستگاه گورخر ایرانی است. طی چند سال اخیر استقرار صنایع آببری همچون كارخانههای سیمان، فولاد و صنایع وابسته به فولاد موجب تنشهای آبی و زیست محیطی برای حیاتوحش این منطقه شده است. اما مساله به اینجا ختم نمیشود چراكه وزارت صنعت و معدن و تجارت درنظر دارد مواد اولیه این صنایع را از معادن پارك ملی بهرامگور تامین كند. تاكنون سازمان محیط زیست در برابر این خواسته مقاومت كرده و مجوزی صادر نشده است.

نظر شما